วัดม้าขาว (White Horse Temple: 白马寺: ไป๋หม่าซื่อ) ศาสนสถานตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองลั่วหยางไปทางตะวันออกราว 13 กิโลเมตร วัดม้าขาวสร้างเมื่อปี 68 ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกเพื่อใช้เป็นสถานที่แปลคัมภีร์พุทธศาสนาและเป็นที่พำนักของภิกษุชาวอินเดียชุดแรกที่เดินทางเข้ามาในจีน


วัดม้าขาว (White Horse Temple)

วัดม้าขาวเป็นวัดในพุทธศาสนาแห่งแรกและถือเป็นจุดเริ่มต้นของพุทธศาสนาในประเทศจีน วิหารหลักของวัดได้รับการบูรณะใหม่หลายครั้งในสมัยหมิงและชิง รวมทั้งมีการปรับปรุงใหม่ในปี 1950 และ 1973 หลังจากมีการปฏิวัติวัฒนธรรมโดยภายในประดิษฐานพระพุทธรูปและรูปปั้นพระโพธิสัตว์


วัดม้าขาว (White Horse Temple)

ตามตำนานเล่ากันว่าจักรพรรดิฮั่นหมิง (Emperor Ming) ทรงฝันประหลาด พระองค์จึงส่งทูตเดินทางไปยังแสวงบุญถึงอินเดีย คณะทูตได้พบภิกษุชาวอินเดีย 2 รูป จึงเชื้อเชิญให้ร่วมเดินทางมายังประเทศจีนพร้อมกับพระคัมภีร์ พระธาตุและพระพุทธรูปโดยบรรทุกมาบนม้าขาว 2 ตัว

เมื่อคณะทูตและภิกษุชาวอินเดียเดินทางมาถึงจักรพรรดิฮั่นหมิงจึงโปรดให้สร้างวัดขึ้นเพื่อใช้เป็นสถานที่เก็บรักษาและแปลพระคัมภีร์เป็นภาษาจีนพร้อมกับประทานนามวัดแห่งนี้ว่า ‘วัดม้าขาว’ เพื่อเป็นอนุสรณ์สถานให้กับม้าขาวทั้งสองตัว โดยที่หน้าประตูทางเข้าวัดจะมีม้าหินสองตัวตั้งอยู่เป็นสัญลักษณ์


วัดม้าขาว (White Horse Temple)
ภาพประกอบ: China Discovery

ด้านนอกวัดมีเจดีย์โบราณซึ่งเป็นเจดีย์แห่งแรกของจีน เจดีย์แห่งนี้ผ่านการถูกทำลายหลายต่อหลายครั้ง ส่วนองค์เจดีย์ที่เห็นในปัจจุบันนั้นถูกสร้างขึ้นในปี 1175 จุดที่น่าสนใจอีกแห่งของวัดคือ ด้านตะวันออกของวัดเป็นที่ตั้งสุสานของท่านตี๋เหรินเจี๋ย อัครมหาเสบาบดีผู้ยิ่งใหญ่สมัยราชวงศ์ถัง