พระราชวังกู้กงเสิ่นหยาง (Shenyang Imperial Palace: 故宫沈阳) พระราชวังต้องห้ามตั้งอยู่ใจกลางเมืองเสิ่นหยางโดยเป็นหนึ่งในพระราชวังต้องห้ามของจีนนอกเหนือจากพระราชวังต้องห้ามกรุงปักกิ่ง แม้จะมีขนาดเล็กกว่ากันมาก (1 ต่อ 12) แต่ความสวยงามและประวัติศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่นับได้ว่าไม่เป็นรองกันเลย


พระราชวังกู้กงเสิ่นหยาง (Shenyang Imperial Palace: 故宫沈阳)

            พระราชวังกู้กงเสิ่นหยาง หรือ ‘พระราชวังมุกเดน’ (Mukden Palace) เริ่มสร้างเมื่อปี 1625 สมัยจักรพรรดิหนูเอ่อร์ฮาซื่อ (ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ชิง) ภายหลังแมนจูสถาปนาเสิ่นหยางเป็นเมืองหลวงปกครองประเทศจีน ต่อมามีการก่อสร้างเพิ่มเติมเมื่อปี 1636 สมัยจักรพรรดิไท่จี๋ (กษัตริย์ลำดับที่ 2 ราชวงศ์ชิง)


พระราชวังกู้กงเสิ่นหยาง (Shenyang Imperial Palace: 故宫沈阳)

            โครงสร้างส่วนใหญ่ของพระราชวังกู้กงเสิ่นหยางมีลักษณะผสมระหว่างสถาปัตยกรรมจีน มองโกเลียและแมนจู (คล้ายพระราชวังต้องห้ามกรุงปักกิ่ง) ประกอบไปด้วยอาคารกว่า 300 หลัง บนเนื้อที่กว่า 60,000 ตารางเมตร แม้ในเวลาต่อมาจะมีการสถาปนากรุงปักกิ่งเป็นเมืองหลวงแต่เสน่ห์มนขลังของพระราชวังแห่งนี้ยังคงไม่เสื่อมคลาย
            ในฐานะเมืองหลวงแห่งที่สอง พระราชวังกู้กงเสิ่นหยางถูกใช้เป็นที่ประทับขององค์จักรพรรดิเมื่อครั้งเสด็จเยือนภาคเหนือ ปัจจุบันเป็นสถานที่เก็บรักษาโบราณวัตถุสมัยราชวงศ์ชิง อาทิ ดาบของจักรพรรดิหนูเอ่อร์ฮาซื่อ เก้าอี้ทำจากเขากวางของจักรพรรดิไท่จี๋ งานแกะสลัก เครื่องปั้นดินเผาและผลงานศิลปะล้ำค่ามากมาย



            พระราชวังกู้กงเสิ่นหยางได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี 2004 ร่วมกับพระราชวังต้องห้ามกรุงปักกิ่งที่ถูกขึ้นทะเบียนเมื่อปี 1987 ภายใต้ชื่อ ‘พระราชวังแห่งราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงในปักกิ่งและเสิ่นหยาง’ (Imperial Palaces of the Ming and Qing Dynasties in Beijing and Shenyang)