จักรพรรดิถังไท่จง (Emperor Taizong of Tang: 唐太宗) พระมหากษัตริย์ลำดับที่สองแห่งราชวงศ์ถัง ผู้ที่ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางจากนักประวัติศาสตร์ว่าพระองค์เป็นมหาจักรพรรดิ เนื่องด้วยพระปรีชาสามารถในการบริหารราชการแผ่นดิน โดยพระองค์มักจะรับฟังความเห็นของเหล่าขุนนางอยู่เสมอจนกลายเป็นจุดเริ่มต้นสู่ยุคแห่งความรุ่งเรืองที่สุดในประวัติศาสตร์จีน


จักรพรรดิถังไท่จง (Emperor Taizong of Tang: 唐太宗)
ภาพประกอบ: Weaving A Tale of Love

จักรพรรดิถังไท่จงเป็นบุตรชายคนรองของ "หลี่ยวน" (จักรพรรดิถังเกาจู่) พระนามเดิมว่า "หลี่ซื่อหมิน" (Li Shimin: 李世民) ประสูติเมื่อวันที่ 28 มกราคม 598 ขึ้นครองราชย์ด้วยวัย 28 และสวรรคตในวันที่ 10 กรกฎาคม 649 พระศพฝังอยู่ที่สุสานหลวงเจา (Zhao Mausoleum) ในมณฑลส่านซี

ย้อนกลับไปในช่วงปลายราชวงศ์สุย สืบเนื่องจากการปกครองที่ล้มเหลวของสุยหยางตี้ ราษฎรได้รับความทุกข์เข็ญจนเกิดการก่อกบฏขึ้นแทบทั่วทุกหัวระแหง กลายเป็นจุดเริ่มต้นให้กองทัพตระกูลหลี่นำโดยหลี่ซื่อหมิน, หลี่จื้อเฉิง (พี่ชาย) และหลี่หยวนจี๋ (น้องชาย) ผสานกำลังช่วยหลี่ยวนผู้เป็นบิดาปราบปรามกลุ่มกบฏแล้วสถาปนาราชวงศ์ถังขึ้นมาปกครองแผ่นดินได้สำเร็จ

หลี่ซื่อหมินได้รับตำแหน่ง "ฉินอ๋อง" ขณะที่หลี่จื้อเฉิงได้รับตำแหน่งรัชทายาทโดยชอบธรรมในฐานะโอรสองค์โต สายสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องถึงจุดแตกหักเมื่อบรรดาขุนนางต่างชื่นชมฉินอ๋องจนรัชทายาทเกิดความหวาดระแวง เว่ยเจิงแนะนำให้รัชทายาทกำจัดหลี่ซื่อหมินแต่หลี่ซื่อหมินรอดพ้นไปได้ทุกครั้ง สุดท้ายกลายเป็นฝ่ายรัชทายาทที่พลาดท่าถูกจัดการลงในเหตุการณ์ประตูเสวียนอู่

หลี่ซื่อหมินบังคับให้บิดาแต่งตั้งตนเองเป็นรัชทายาท ต่อมาเมื่อจักรพรรดิถังเกาจู่สละราชสมบัติทำให้หลี่ซื่อหมินขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิถังไท่จงในวันที่ 4 กันยายน 626 โดยตลอดรัชสมัยพระองค์ได้สร้างรูปแบบการปกครองที่เปิดโอกาสให้เหล่าขุนนางสามารถแสดงความคิดเห็นได้อย่างอิสระ ตรงไปตรงมา วิจารณ์และตำหนิติเตียนพระองค์ซึ่งหน้าได้ แต่ห้ามวิจารณ์ลับหลัง...