เมืองเสิ่นหยาง (Shenyang: 沈阳市) เมืองเอกของมณฑลเหลียวหนิง สาธารณรัฐประชาชนจีน เมืองเสิ่นหยางเป็นศูนย์กลางการเมือง เศรษฐกิจและการคมนาคมของมณฑลเหลียวหนิง ภายในเมืองมีสถานที่สำคัญที่ยังคงได้รับการอนุรักษ์เอาไว้เพื่อแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่จากการเป็นอดีตเมืองหลวงของประเทศจีน


พระราชวังหลวงเสิ่นหยาง (Shenyang Imperial Palace)
ภาพ: Shenyang Private Tour

พระราชวังหลวงเสิ่นหยาง (Shenyang Imperial Palace)
พระราชวังต้องห้ามตั้งอยู่ใจกลางเขตเมืองเก่า สร้างเมื่อปี 1625 โครงสร้างมีลักษณะสถาปัตยกรรมผสมระหว่างจีน มองโกเลียและแมนจู ภายในมีอาคารกว่า 300 หลัง แม้จะหมดความยิ่งใหญ่ลงหลังจากกรุงปักกิ่งถูกสถาปนาเป็นเมืองหลวงแต่มนต์ขลังของความเป็นพระราชวังโบราณก็ยังคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง พระราชวังหลวงเสิ่นหยาง


สุสานจ้าวหลิง (Zhao Mausoleum)
ภาพ: John Meckley

สุสานจ้าวหลิง (Zhao Mausoleum)
สถานที่ฝังร่าง "หวงไท่อี๋" โอรสองค์ที่แปดของพระเจ้าหนู่เออฮาซื่อในสมัยราชวงศ์ชิง รู้จักกันในชื่อ "สุสานเหนือ" ตั้งอยู่ในสวนสาธารณะที่กว้างที่สุดบริเวณตอนเหนือของเมืองเสิ่นหยาง สุสานนั้นเริ่มสร้างเมื่อปี 1643 ก่อนจะเสร็จสมบูรณ์ในอีก 8 ปีต่อมา บนพื้นที่ 4.5 ตารางเมตร แม้จะดูยิ่งใหญ่แต่ก็ยังก็ยังเทียบไม่ได้กับสุสานของจักรพรรดิ


สุสานฝูหลิง (Fuling Tomb)
ภาพ: China Daily

สุสานฝูหลิง (Fuling Tomb)
สุสานของ "พระเจ้าหนู่เออฮาซื่อ" ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ชิงและพระมเหสี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี 2004 สุสานฝูหลิงรู้จักกันในชื่อ "สุสานตะวันออก" ตั้งอยู่ในสวนตงหลิง ห่างจากตัวเมืองเสิ่นหยางไปทางตะวันออกราว 8 กิโลเมตร สุสานนั้นเริ่มสร้างเมื่อปี 1629 ลักษณะของสุสานจะคล้ายกับสุสานจ้าวหลิงแต่ว่ามีขนาดเล็กกว่าซึ่งเป็นเรื่องแปลกที่สุสานของกษัตริย์มีขนาดเล็กกว่าสุสานของผู้ที่มีฐานะรองลงมา